చీకటి పల్లెల్లో వెలుగులు నింపిన సూర్యుడు.

చీకటి పల్లెల్లో వెలుగులు నింపిన సూర్యుడు. 

ఏ సామాజిక ఉద్యమానికైనా తప్పనిసరిగా ఉండాల్సిన వ్యూహాలు, ఆచరణ, నాయకత్వం మరియు సామాజిక అంగీకారాన్ని నిర్వహించే 

తత్వశాస్త్ర (తాత్విక సిద్ధాంతం) సూత్రాలను శాస్త్రీయ పద్ధతుల్లో వివరించిన గొప్ప ఉద్యమ నాయకుడు 'డాక్టర్ భీమ్‌రావ్ రామ్‌జీ అంబేద్కర్'.

డాక్టర్ భీమ్‌రావ్ రామ్‌జీ అంబేద్కర్ అసమాన విద్యావేత్త, దళిత హక్కుల పోరాట యోధుడు, మేధావి, దార్శనికుడు, గొప్ప దేశభక్తుడు, బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి, రాజనీతిజ్ఞుడు, పరిపాలన ప్రవీణుడు, భారత రాజ్యాంగ నిర్మాత, రచయిత, భారత రత్న, న్యాయ నిపుణుడు, బహుభాషావేత్త, సామాజిక అసమానతలను రూపుమాపడానికి అవిశ్రాంతంగా కృషి చేశారు. అణగారిన వర్గాల ఆశాజ్యోతి. అంటరానితనం పై, అగ్రకుల దురహంకారం పై గొంతెత్తిన స్వరం. బడుగు బలహీన  వర్గాల కోసం తన జీవితాన్ని త్యాగం చేసిన సమాజ సేవకుడు.

డా.బాబాసాహెబ్ భీమ్‌రావ్ రామ్‌జీ అంబేద్కర్ 132వ జయంతి సందర్భంగా ఆయన చేసిన సేవలను స్మరించుకుందాం.

 ఓటు హక్కు ప్రదాత:

ప్రజాస్వామ్య పౌరసత్వానికి ఓటు హక్కు అత్యంత ప్రాథమిక అవసరం. ప్రపంచవ్యాప్తంగా ప్రజాస్వామ్య అభివృద్ధి ప్రక్రియలో ప్రజలు సార్వత్రిక ఓటు హక్కును పొందలేదు.  సామాన్యులు తమపై ఓటు అనే ఆయుధాన్ని ప్రయోగిస్తారని ఉన్నత వర్గాలు భావించాయి. సార్వత్రిక ఓటు హక్కుకు అడ్డంకులు ప్రపంచంలోని అనేక దేశాల్లో, మహిళలు, ఆస్తి లేనివారు మరియు జాతి మైనారిటీలకు ఓటు హక్కు నిరాకరించబడింది. చరిత్రకారుడు అలెగ్జాండర్ KSR "ఓటు హక్కు" పుస్తకంలో పేర్కొన్న ప్రకారం, అమెరికాలో కూడా సార్వత్రిక ఓటు హక్కు అనేక ఉద్యమాల తర్వాత కూడా ప్రజలకు చేరలేదు.
అన్ని దేశాల్లాగే భారతదేశంలో కూడా మొదటగా అందరికీ ఓటు హక్కు లభించలేదు. పన్ను చెల్లించే వారికి మరియు మెట్రిక్యులేషన్ (10వ తరగతి) సహా కొందరికి మాత్రమే ఓటు హక్కు ఉండేది.  ఓటు హక్కు యొక్క ప్రాముఖ్యతను గుర్తించిన అంబేద్కర్ 1919లో సౌత్ బోరో కమిటీకి తన పిటిషన్‌లో "ప్రాతినిధ్య హక్కు మరియు రాజ్యాంగ హోదా హక్కు పౌర హక్కులలో అత్యంత ముఖ్యమైనవి పౌరసత్వం మరియు రాజకీయాల్లో సభ్యత్వం కోసం ఓటు హక్కు అని పేర్కొన్నాడు. ఓటు హక్కు వల్ల బడుగు బలహీన వర్గాల వారికి రాజకీయ చైతన్యాన్ని తెస్తుందన్నారు. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా సామాజిక, రాజకీయ జీవితాల జోలికి వెళ్లని వారి విముక్తికి ఇది ఆయుధంగా ఉపయోగపడుతుంది. అంబేద్కర్ పేర్కొన్న ఈ రెండు అంశాలు భారత రాజ్యాంగం ఇచ్చిన సార్వత్రిక ఓటు హక్కుకు వెన్నెముక. అంబేద్కర్ 1930లో మరియు తరువాత రౌండ్ టేబుల్ సమావేశంలో ఈ డిమాండ్‌ను లేవనెత్తడానికి తనకు అందుబాటులో ఉన్న ప్రతి వేదికను ఉపయోగించారు. ఓటు హక్కు అనేది స్వేచ్ఛ మరియు ప్రజాస్వామ్యానికి అవసరమైన అంశం అనే అభిప్రాయాన్ని అంబేద్కర్ సృష్టించగలిగారు. 

నిరక్షరాస్యత ఆధారంగా ఓటు హక్కు కల్పించడాన్ని అంబేద్కర్ రాజ్యాంగ సభలో తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. ఆ తర్వాత అగ్రనేతల సహాయంతో అంబేద్కర్ రాజ్యాంగంలో ఆర్టికల్ 326 ని ప్రవేశపెట్టడం జరిగింది. ఆయన ప్రవేశపెట్టడం వల్ల  వర్గ, లింగ, కుల, కులాలకు అతీతంగా ప్రజలందరికీ ఓటు హక్కు లభిస్తుంది. ఈరోజు మనం ఓటు హక్కు ద్వారా ప్రభుత్వాన్ని ఎన్నకుంటున్నామంటే ఇది అంబేద్కర్ కృషి ఫలితం. ఇప్పటికైనా ప్రతి ఒక్కరు ఓటు ప్రాముఖ్యతను గుర్తించి దుర్వినియోగం చేయకుండా సద్వినియోగం చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. దేశం మరియు రాష్ట్ర భవిష్యత్తును నిర్ణయించడానికి ఓటే ఆధారం. ఓటును డబ్బుకు అమ్ముకోకుండా ఓటు హక్కును వినియోగించుకోవాలి. ఓటు అనే రెండక్షరాలు దేశ భవిష్యత్తుకి పునాది.

 పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థ :

భారత గణతంత్ర 70 ఏళ్ల సుదీర్ఘ పాలన లో పంచాయత్ రాజ్ వ్యవస్థ గొప్ప విజయం. ఢిల్లీ పాలన ను గ్రామ స్థాయికి తీసుకెళ్లాలని మహాత్ముడు కలలుగన్న గ్రామ స్వరాజ్ లక్ష్యంతో ప్రారంభించిన పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థ అనుకున్న లక్ష్యాలను చాలా వరకు సాధించింది. జనాభాలో సగం మంది మహిళలు మరియు ప్రస్తుతం 50% స్థానిక సంస్థలను పరిపాలిస్తున్నారు. గ్రామానికి దూరంగా..వివక్షతో జీవించే దళితులు కూడా అధికారంలో భాగమయ్యారు. ఇలా ఎన్నో విజయాలతో పాటు పంచాయతీరాజ్ వ్యవస్థ అనేక మౌలిక సమస్యలను ఎదుర్కొంటుంది. ఈ క్రమంలో వాటన్నింటినీ పరిష్కరించ గలిగితే భారత్ ప్రపంచంలోనే ఆదర్శవంతమైన దేశంగా రూపుదిద్దుకుంటుందనడంలో సందేహమే లేదు. ప్రజాస్వామ్యాన్ని గ్రామస్థాయి వరకు విస్తరింప చేయడానికి, స్వపరిపాలన ద్వారా పంచాయతీ లను బలోపేతం చేయడానికి 73వ రాజ్యాంగ సవరణ ద్వారా పంచాయతీరాజ్‌ వ్యవస్థ అమల్లోకి వచ్చింది.

 అంటరానితనానికి వ్యతిరేకంగా పోరాటం:

1927లో మహద్‌లో అంటరానితనానికి వ్యతిరేకంగా మంచినీరు, దేవాలయాల ప్రవేశం కోసం పెద్ద ఎత్తున మంచినీటి సత్యాగ్రహాన్ని ప్రారంభించాడు. 1927 డిసెంబర్ 25న తన వేలాది మంది అనుచరులతో కలిసి దేశంలో కుల వ్యవస్థకు పునాదులు వేసిన సామాజిక అసమానతలకు మూలమైన మనుస్మృతిని తగులబెట్టాడు. 1930లో 15,000 మంది వాలంటీర్ల సహాయంతో మిలటరీ బ్యాండ్ స్కౌట్ బృందం కాలారామ్ ఆలయ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించగా, మహిళలంతా క్రమశిక్షణగా ఈ ఉద్యమాన్ని చేసి తొలిసారిగా దేవుడిని దర్శించుకున్నారు. ఆర్టికల్ 17 ద్వారా అంటరానితనాన్ని చట్టపరంగా పూర్తిగా నిషేధించారు.

 భారత రాజ్యాంగ నిర్మాత:

ఎందరో త్యాగధనుల పోరాట ఫలితంగా మనం ఈరోజు భారతదేశంలో స్వేచ్ఛగా జీవించగలుగుతున్నాం. అనేక సాయుధ పోరాటాలు మరియు అహింసా పద్ధతిలో అనేక ఇతర ఉద్యమాల తరువాత, భారతదేశానికి స్వాతంత్య్రం వచ్చింది. ఆగష్టు 14, 1947 అర్ధరాత్రి, భారతదేశం బ్రిటిష్ పాలన నుంచి విముక్తి పొందింది. అప్పుడు మనకు సమగ్రమైన, లిఖితపూర్వకమైన రాజ్యాంగం లేనందున, ఏ మార్గాన్ని అనుసరించాలనేది ప్రశ్నగా మారింది. అయితే నియంతృత్వమైనా, సైనిక పరిపాలన, సార్వభౌమాధికారమైనా, రాచరికమైనా.. స్వపరిపాలనపై అనేక ప్రశ్నలు తలెత్తాయి, వీటన్నింటికీ సమాధానమే భారత రాజ్యాంగం. జనవరి 26, 1950 న సర్వసత్తాక సార్వభౌమ గణతంత్ర రాజ్యాంగం అమల్లోకి వచ్చింది.     

అసమానతలు, అవమానాలు మరియు అన్యాయాలను ఎదుర్కొంటున్న అట్టడుగు కులాలు మరియు అణగారిన వర్గాల సామాజిక గౌరవం మరియు భద్రతకు ప్రధాన ప్రాతిపదిక అయిన భారత రాజ్యాంగ నిర్మాణంలో అంబేద్కర్ క్రియాశీల పాత్ర పోషించారు. రాజ్యాంగ ముసాయిదా కమిటీ చైర్మన్‌గా ఎంపికైన ఆయన, సమాజంలోని బలహీన వర్గాలకు చెందిన షెడ్యూల్డ్ కులాలు, షెడ్యూల్డ్ తెగలు, వెనుకబడిన తరగతులు, మహిళలు, పిల్లలు, వృద్ధులు, వికలాంగులు, వితంతువులు, దుర్భర జీవితం గడిపిన వారికి అన్ని రకాల రక్షణ, భద్రత కల్పించారు.

కుటుంబ నేపథ్యం:

అంబేద్కర్ మహారాష్ట్ర లోని రత్నగిరి జిల్లాలోని అంబవాడే గ్రామంలో భీమాబాయి మరియు రాంజీ మలోజీ సక్వాల్ దంపతులకు 1891 ఏప్రిల్ 14వ తేదీన జన్మించారు. అంబేద్కర్ తండ్రి భారత సైన్యంలో అధికారి. వారి ఇంటిపేరు "అంబవడేకర్". బ్రాహ్మణుడైన అతని గురువు మహదేవ్ అంబేద్కర్ అతనిపై అభిమానంతో అతని ఇంటి పేరును 'అంబవడేకర్' నుండి అతని ఇంటి పేరు అంబేద్కర్ గా మార్చారు ఆ పేరే ఆయనకు స్థిరనామమయింది.

 విద్యాబ్యాసం మరియు ఎదుర్కున్న సమస్యలు:

సమాజంలో నిమ్న కులం గా భావించే మహర్ (దళిత) కులంలో జన్మించిన అంబేద్కర్ బాల్యంలో అనేక అవమానాలను, ఛీత్కారాలను ఎదుర్కొన్నారు. పాఠశాలలో తోటి విద్యార్థులతో స్నేహభావంతో మెలగకుండా, మాట్లాడకుండా పాఠశాల గదిలో ఒక మూలాన  కూర్చోబెట్టేవారు. మంచినీళ్లు తాగే సందర్భంలో కూడా అనేక విధాలుగా ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నారు. అయినప్పటికీ మొక్కవోని దీక్షతో తనను ఇబ్బంది పెట్టిన సమాజంలో అందరికన్నా గొప్ప మేధావిగా, విద్యావంతునిగా ఎదగాలనే పట్టుదలతో రాత్రీ పగలు తేడాలేకుండా నిరంతరం చదువులోనే జీవితాన్ని గడిపిన అంబేద్కర్. తండ్రి రామ్‌జీ పదవీ విరమణ తరువాత   అంబేద్కర్ కుటుంబం సతారాకు వెళ్లి అక్కడ నివాసం ఉంది. అయితే కొంతకాలానికి తల్లి మరణించడంతో అంబేద్కర్ కుటుంబం ముంబైకి వలస వెళ్లింది.

•  1907లో ముంబైలోని ఎల్‌ఫన్‌స్టోన్ హైస్కూల్‌లో మెట్రిక్యులేషన్ ఉత్తీర్ణుడయ్యారు.
• 1908లో అదే కాలేజీలో చేరి కాలేజీ విద్యను పూర్తిచేశారు.
• 1912లో బాంబే యూనివర్సిటీ నుంచి ఎకనామిక్స్, పొలిటికల్ సైన్స్‌లో డిగ్రీ పట్టా పొందారు.
• 1913 లో బరోడా మహారాజ్ అందించిన సహాయంతో కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో ఎం.ఏ. అదే సమయంలో భారతదేశం వాణిజ్యం, భారతదేశంలోని మతాలు, పుట్టుపూర్వతరాలు అనే పరిశోధన వ్యాసాలు వ్రాసారు అంతేకాకుండా 'భారతదేశం జాతీయాదాయం చారిత్రక పరిశీలన' సిద్ధాంత గ్రంధం వ్రాసి పి. హెచ్. డి పట్టా పొందారు. ఆ తర్వాత డాక్టర్ బి ఆర్ అంబేద్కర్ అయ్యారు.
• 1916లో లండన్ వెళ్లి ఎంఏ (నేషనల్ డివిడెండ్ ఆఫ్ ఇండియా ఏ హిస్టారిక్ అండ్ అనలిటికల్ స్టడీ) పూర్తిచేయడమే కాకుండా ఎకానామిక్స్‌లో పీహెచ్‌డీ కూడా సంపాదించారు.
• 1918లో ముంబైలోని సైదన్‌హమ్ కాలేజీ ఆఫ్ కామర్స్ అండ్ ఎకనామిక్స్‌లో పొలిటికల్ ఎకానమీలో ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశారు.
• 1921లో మాస్టర్ డిగ్రీని (ది ప్రాబ్లమ్ ఆఫ్ ది రూపీ ఇట్స్ ఆరిజిన్ అండ్ సొల్యూషన్).
• 1923లో ఎకనామిక్స్‌లో డీఎస్సీ పూర్తిచేశారు. ఆ తరువాత భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన అంబేద్కర్ బరోడా సంస్థానం లో మిలిటరీ సెక్రటరీగా నియామకమయ్యారు. అయితే అతి తక్కువ కాలంలోనే ఆ ఉద్యోగాన్ని వదులుకున్నారు. చివరకు కుటుంబ పోషణ కోసం ప్రైవేట్ ట్యూటర్‌గా పనిచేశాడు.
• 1952  లో ఎల్‌ఎల్‌డీ (కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయం, గౌరవపట్టా) పొందారు.
• 1953  లో డీ.లిట్‌ (ఉస్మానియా విశ్వవిద్యాలయం, గౌరవపట్టా) పొందారు.

ఉన్నత చదువులు చదివి మంచి ఉద్యోగం చేసే అవకాశం ఉన్నా.. తన కుటుంబం ఆర్థిక ఇబ్బందుల్లో ఉన్న పీడిత వర్గాల విముక్తి, అణగారిన వర్గాల హక్కుల కోసం తన జీవితాన్ని త్యాగం చేశారు.

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్ : 9391480475

అసమాన యోధుడు "కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా"

అసమాన యోధుడు "కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా"

"మన జననం ఓ సాధారణమైనదే కావచ్చు.. కానీ మన మరణం మాత్రం ఒక చరిత్ర సృష్టించేలా ఉండాలి" అబ్దుల్ కలాం చెప్పిన మాటలు ఎప్పటికీ నిజమే. 

ప్రతి ఒక్కరి పుట్టుక సాధారణమే కానీ కొందరి మరణం చాలా మందికి స్ఫూర్తినిస్తుంది, చరిత్ర సృష్టిస్తుంది, వారి జ్ఞాపకాలు చరిత్రలో చిరస్మరణీయంగా నిలిచిపోతాయి.

ఆనాటి యోధుల త్యాగాల వల్ల ఈ రోజు భారతదేశ ప్రజలు సంతోషంగా ఉన్నారని చెప్పడంలో సందేహం లేదు.

1971 భారత్‌ - పాక్‌ యుద్ధంలో దేశం కోసం ప్రాణాలర్పించిన వీర యోధుడు "కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా" స్ఫూర్తివంతమైన విజయగాథను ఒకసారి మననం చేసుకుని అతని దేశభక్తికి నివాళులర్పిద్దాం. 

"కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా" ​​1926 మే 15వ తేదీన ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని గోరఖ్‌పూర్‌లో జన్మించారు. అతని తండ్రి, శ్రీ తేజ్ నారాయణ్ ముల్లా, హైకోర్టు న్యాయమూర్తి మరియు ఆశ్చర్యకరమైన విషయమేంటంటే అతని కుటుంబ సభ్యులందరూ న్యాయవాద వృత్తికి చెందిన వారు. మొదట్లో మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా కూడా న్యాయవాద వృత్తిపై ఆసక్తి ఉండేది, అయితే అతను పెద్దయ్యాక అతని ఆసక్తి సాయుధ దళాల వైపు మళ్ళింది. 

20 సంవత్సరాల వయస్సులో, అతను ఇంటర్మీడియట్ పరీక్షలో ఉత్తీర్ణత సాధించిన తరువాత జనవరి 1946లో రాయల్ ఇండియన్ నేవీలో క్యాడెట్‌గా చేరాడు. అతను యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్‌లో శిక్షణ పొందిన తరువాత తిరిగి మే 1, 1948 న రాయల్ ఇండియన్ నేవీలో నియమించబడ్డాడు. భారత నావికాదళంలో ఉన్నతాధికారులు ముల్లా ప్రతిభను గుర్తించి 16 సెప్టెంబర్ 1958న లెఫ్టినెంట్ కమాండర్‌గా పదోన్నతి కల్పించారు. ఆపై ఏప్రిల్ 1961లో ప్రతిష్టాత్మకమైన డిఫెన్స్ సర్వీసెస్ స్టాఫ్ కాలేజ్ (DSSC) వెల్లింగ్‌టన్‌కు ఎంపికయ్యారు. అతను 1964 జూన్ 30న కమాండర్ స్థాయి పదోన్నతి పొందారు. ఐఎన్‌ఎస్‌ కృష్ణాలో మూడేళ్లపాటు సేవలందించారు. కెప్టెన్ ముల్లా తన సేవా జీవితంలో నావికాదళ ప్రధాన కార్యాలయంలో ఆఫీసర్-ఇన్-చార్జ్ ఆఫ్ నేవల్ నియామకాలు, మూడు సంవత్సరాల పాటు లండన్‌లోని భారత హైకమిషనర్‌కు డిప్యూటీ నావల్ అడ్వైజర్ మరియు బొంబాయిలోని నేవల్ షోర్ స్థాపన ఐఎన్‌ఎస్ ఆంగ్రే యొక్క ఎగ్జిక్యూటివ్ ఆఫీసర్ వంటి అనేక ముఖ్యమైన నియామకాలను నిర్వహించారు. డైరెక్టరేట్ ఆఫ్ నేవల్ ప్లాన్స్‌లోని నేవల్ హెడ్‌క్వార్టర్స్‌లో పదవీకాలం పాటు డిస్ట్రాయర్ INS రాణాకు కమాండింగ్ ఆఫీసర్‌గా కూడా పనిచేశాడు. ఆ తరువాత  డిఫెన్స్ కౌన్సెల్‌గా నియమించబడ్డాడు. ఫిబ్రవరి 1971లో, అతను INS ఖుక్రీలో చేరి  కెప్టెన్‌గా బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. 

1971 ఇండో-పాక్ యుద్ధం సమయంలో కెప్టెన్ ముల్లా INS ఖుక్రీ (F-149), INS కుతార్ (F-146) మరియు INS కిర్పాన్ (F-144) లకు ఫ్లోటిల్లా కమాండర్‌గా ఉన్నారు. ఉత్తర అరేబియా సముద్రంలో శత్రు జలాంతర్గాములను వేటాడడం మరియు తటస్థీకరించడం కొరకు ఈ మూడు జలాంతర్గాములను ఉపయోగించేవారు. 03 డిసెంబర్ 1971న డయ్యూ నౌకాశ్రయానికి సమీపంలో ఇండియన్ నేవల్ రేడియో డిటెక్షన్ పరికరాలు ఒక శత్రు జలాంతర్గామిని గుర్తించాయి. అదేసమయంలో INS కుతార్‌లో ఒక సాంకేతిక సమస్య ఏర్పడటంవలన డిసెంబర్ 05న దానిని తిరిగి నౌకాశ్రయానికి తీసుకెళ్లారు. ఆ తరువాత శత్రు జలాంతర్గామి ముప్పును ఎదుర్కొనడానికి  INS కిర్పాన్‌తో పాటు INS ఖుక్రీని పంపించారు. దురదృష్టవశాత్తూ డిసెంబర్ 9 వ తేదీ సాయంత్రం 20 :46 సమయంలో  టార్పెడోలను ప్రయోగించి పాకిస్థానీ జలాంతర్గామి PNS హంగూర్ INS ఖుక్రీ ని బలంగా ఢీ కొట్టడం వల్ల ఖుక్రీ లోపల రెండు భారీ పేలుళ్లు సంభవించాయి అందువల్ల వెనుకభాగం దగ్ధమైంది కెప్టెన్ ముల్లా నిమిషాల వ్యవధిలో పరిస్థితిని పరిశీలించి, ఒడనుండి లైఫ్ బోట్‌లు, తెప్పలు మరియు బోయ్‌లను సముద్రంలోకి విసిరేయమని అతను తన సెకండ్-ఇన్-కమాండ్‌ని ఆదేశించాడు,

INS ఖుక్రీ 176 మంది నావికులు మరియు 18 మంది అధికారులను మరియు ఓడ కెప్టెన్‌ను అరేబియా సముద్రంలో కొంత దూరం తీసుకెళ్లి నిమిషాల వ్యవధిలో మునిగిపోయింది. కానీ కెప్టెన్ ముల్లా అసాధారణమైన ధైర్యాన్ని ప్రదర్శించాడు, అతను ప్రాణాపాయ స్థితిలో తన డ్యూటీ ని మరువకుండా వీలైనంత మందిని రక్షించడంలో గొప్ప సాహసం చేశారు. మొత్తం 67 మందిని రక్షించగలిగారు, ఇందులో 05 మంది అధికారులు, 01 మిడ్‌షిప్‌మ్యాన్ మరియు 61 మంది ఇతర సిబ్బంది ఉన్నారు. సంక్షోభ సమయంలో కెప్టెన్ ముల్లా యొక్క ధైర్యసాహసాలు నేవీ మరియు సాయుధ బలగాల మనోధైర్యాన్ని పెంచింది. 

కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లాకు భారత నౌకాదళం యొక్క మొదటి మరియు దేశం యొక్క రెండవ అత్యున్నత "శౌర్య పురస్కారం" లభించింది, 

అతని అద్భుతమైన ధైర్యం, నాయకత్వం మరియు అత్యున్నత త్యాగం కోసం "మహా వీర్ చక్ర". లభించింది. అంతేకాకుండా ఈ ఘటనలో ప్రాణాలు కోల్పోయిన అమరవీరులను భారత నౌకాదళం డయ్యూలో స్మారక చిహ్నం తో సత్కరించింది.

 ముంబైలోని కొలాబాలోని నేవీ నగర్‌లో ఉన్న "కెప్టెన్ MN ముల్లా ఆడిటోరియం" అతని గౌరవార్ధం పేరు పెట్టబడింది.

28 జనవరి 2000న, ప్రధాన మంత్రి అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి, కెప్టెన్ ఎంఎన్ ముల్లాకు నివాళులు అర్పిస్తూ ఇండియా పోస్ట్ విడుదల చేసిన స్మారక పోస్టల్ స్టాంపును విడుదల చేశారు. 

ఆయన త్యాగం మరువలేనిది :

ఓడ మునిగిన క్షణాలలో, కెప్టెన్ ముల్లా సులభంగా తనను తాను రక్షించుకోగలరు. కానీ తోటి సైనికులను కాపాడుకోవాలనే ఆలోచనతో దైర్యంగా తన ప్రాణాలు సైతం లెక్కచేయకుండా 67 మంది ప్రాణాలు రక్షించడమనేది అసాధారణమైన విషయం. కెప్టెన్ ముల్లా ధైర్యసాహసాలకు దేశంలోని ప్రతి ఒక్కరు సెల్యూట్ చేయాల్సిందే. 

ఈ వీరోచిత చర్యలో, కెప్టెన్ ముల్లా మనకు ఎలా జీవించాలో మాత్రమే కాకుండా, ఎలా చనిపోవాలి అనేది ఆయన మరణంతో మనకు తెలియజేయడం శోచనీయం.    

కెప్టెన్ మహేంద్ర నాథ్ ముల్లా లాంటి సైనికులు మరణించడం ఈ దేశానికి తీరని లోటు. ఈ వీర యోధుని త్యాగాన్ని దేశం కృతజ్ఞతతో ఎప్పటికీ స్మరించుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్ : 9391480475

పూర్వ విద్యార్థుల సమ్మేళనం

పూర్వవిద్యార్థుల సమ్మేళనానికి విచ్చేసిన గురువులకు, ముఖ్య అతిధులకు, సీనియర్ అన్నలకు, జూనియర్ తమ్ముళ్లకు ప్రతిఒక్కరికి పేరు పేరున నా హృదయపూర్వక నమస్కారాలు  తెలియజేసుకుంటున్నాను.

పూర్వ విద్యార్థులమందరం చదువుకున్నచోటే కలుసుకోవడం అనేది గొప్ప విషయమే అయినప్పటికీ, మూర్తీభవించిన మానవత్వంతో 1986-2023 వరకు పూర్వవిద్యార్ధులందిరిని ఒకేచోట కలుసుకునే అవకాశాన్ని కల్పించిన గురువులకు ప్రత్యేక కృతజ్ఞతలు తెలిజేయాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. గురువుల ఆలోచన తీరు అభినందనీయం, అనిర్వచనీయం.

ఆయుధం కన్న అక్షరం గొప్పది. కత్తి కన్న కలం గొప్పది.

అక్షరం, కలం విలువలు  ప్రసాదించే గురువులు ఈ రెండింటికన్నా గొప్పవారు. ఎందుకంటే గురువులేనిది అక్షరం లేదు. అక్షరం లేనిదే కలం లేదు.

దేశ భవిష్యత్తు నిర్మాణంలో గురువుల పాత్ర కీలకమైనది - కీర్తించదగినది. అందుకే ఆచార్యదేవోభవ అన్నారు.

తల్లిదండ్రుల తరువాత స్థానం గురువుదే. తల్లిదండ్రులు జన్మనిస్తే. గురువులు ఆ జన్మని సార్ధకం చేసుకోవడానికి అవసరమైన దారులు వేస్తారు. అవి మనకు జీవిత పాఠాలు నేర్పుతాయి మరియు ఎదగడానికి సహాయపడతాయి - ప్రతి విద్యార్థి ఎదగాలని కోరుకునే వారు గురువులే.

గూగుల్ లో దొరకనిది గురువు చెప్పగలరు.  గూగుల్ ని కనిపెట్టిన వాళ్ళు కూడా ఒక టీచర్ దగ్గరే చదువుకున్నారనే సంగతి మరచిపోకూడదు. ప్రతి విద్యార్థి గురువులను  గౌరవించాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.

గురువు స్థానం ఎంత గొప్పదంటే ఒక ఇంజనీర్ మరొక ఇంజనీరుని చేస్తాడేమో, ఒక డాక్టర్ ఇంకాకొంతమంది డాక్టర్స్ ని చేస్తాడేమో కానీ ఒక టీచర్ మాత్రమే ఎంతో మంది డాక్టర్లని మరెంతో మంది ఇంజనీర్లని, ఇంక వివిధ రంగాలలో ఉన్నతమైన స్థానానికి చేర్చగలడు, ఉపాధ్యాయుల వల్లే మంచి వ్యక్తులు (ప్రముఖులు) తయారువుతారు. ఉపాధ్యాయుల సహకారం లేకుండా ఏ సమాజం ప్రగతిశీల మార్గంలో అభివృద్ధి చెందబోదు.

ఆ రోజుల్లో ఎలాంటి సాంకేతిక పరికరాలు ఉపయోగించకుండా విద్యార్థులకు అర్థమయ్యేలా ఆచార్యులు బోధించిన తీరు అభినందనీయం. గ్రామీణ ప్రాంతాల నుంచి వచ్చే తెలుగు మీడియం విద్యార్థులకు అర్థమయ్యే రీతిలో ఆంగ్ల పాఠాలు బోధించడం విశేషం.

విద్యార్థులు పుస్తకాలకే  పరిమితం కాకుండా ప్రపంచంలోని సామజిక స్పృహ కలిగించే విషయాలపై అవగాహన పెంచుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది.

నేటి పిల్లలను పావన నవజీవన బృందావన నిర్మాతలుగా.. రాబోవు తరం దూతలుగా తీర్చిదిద్దడానికి ఘనమైన అడుగులు వేయాలని కోరుకుంటూ. 

గురువులందరికీ వందనం.. అభివందనం.

మధుర స్మృతులు:

• మొదట్లో కాలేజీలో చేరాలంటే ఒకరకమైన ర్యాగింగ్ భయం ఉండేది. అది మొదటి సంవత్సరానికి మాత్రమే. ఒక సంవత్సరం తర్వాత మేము నేర్చుకున్న పాఠం ఏమిటంటే: సీనియర్లను గౌరవించండి, మీరు వారిని కలిసినప్పుడు నమస్తే చెప్పండి మరియు సీనియర్లు ఏదైనా సహాయం కోరితే చేయాలనేదే, అది ర్యాగింగ్ ఉద్దేశ్యం. ఒకప్పుడు ఉగ్రరూపం దాల్చిన ర్యాగింగ్ భూతం మనిషి ఎదుగుదలకు (ఊతంగా) ఉత్ప్రేరకంగా పనిచేసింది. ఆ కాలపు ర్యాగింగ్‌ను తట్టుకుని నిలబడే మనిషి ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా బతకగలడనే నమ్మకంతో ఉంటాడు. మనిషిలో ఒకరకమైన ధైర్యాన్ని నింపుతుంది.
• అప్పుడు సీనియర్స్ కొంత మంది ర్యాగింగ్ సమయంలో వింత విచిత్రమైన ఆంక్షలు విధించేవారు. అవేంటంటే "జనగనమన" ఒకరిని పాడమనేది ఇంకొకరిని డాన్స్ చేయమనేది. ఆ సమయంలో నాకు డాన్స్ రాక  సీనియర్ల వితండవాదానికి అప్పుడు ఏడ్చినా సందర్భం అయితే ఇప్పుడు మాత్రం నవ్వుకునే సందర్భం. 
• అప్పట్లో ర్యాగింగ్, ఇప్పుడు ర్యాగింగ్‌లో అనేక మార్పులు సంతరించుకోవడంవల్ల విద్యార్థులు భయాందోళనకు గురువుతూ ఆత్మహత్యలకు పాల్పడుతున్నారు ఇది బాధాకరమైన విషయం.
• సినిమా చూసేందుకు దగ్గరలో థియేటర్లు లేకపోయినా కొందరు సీనియర్లు అయిదు రూపాయలు తీసుకొని టీవీ హాల్లో సినిమాలు వేసేది. ఆ సినిమాలు చూసి చాలా ఎంజాయ్ చేసేవాళ్లం. ఐమాక్స్ థియేటర్‌లో చూసిన సినిమా కూడా అంత ఆనందాన్ని ఇవ్వదు. స్నేహితుల మధ్య దీన్ని చూడటం నిజంగా ప్రత్యేకమైన అనుభవం.
• హాస్టల్ డైనింగ్ హాళ్లలో వంటలు రుచిలేక మరియు సాంబారులో పురుగులు పడిన సందర్భంలో విద్యార్థుల ఆవేశం ఓ విలయతాండవం, వితండవాదం.
• పరీక్షల సమయంలో టీ కోసం లైన్లో నిలబడి తాగిన సందర్భం, క్లాస్ ఎగ్గొట్టి పక్కన పరిసరప్రాంతాల (బొజ్జికుప్ప) పర్యవేక్షించిన సందర్భం ఓ మధురజ్ఞాపకాలే.
• హాస్టల్ లో ఉన్న స్నేహితులమంతా ఎంతబాగా కలిసిమెలిసి ఉండేవాళ్ళమంటే అది అనిర్వచనీయమైన స్నేహబంధం. ప్రాణానికి ప్రాణం ఇచ్చేంత. ఆప్యాయత అనురాగాలు, ఆపదలో ఆపన్నహస్తాలు. మాకు ఏమైనా అయితే అక్కడ అమ్మానాన్న ఉండరుగాని వారులేని లోటు మా స్నేహితులు తీర్చేవారు అంతమంచి హాస్టల్ స్నేహబంధం నన్ను ఎంతగానో ఆకర్షించింది.
• సాయంకాలం స్నేహితులతో శ్యామలరావు గుడిసెలో టీ తాగిన సందర్భాలు జీవితంలో మరిచిపోలేని మధుర జ్ఞాపకం.
• సెల్ ఫోన్ లు లేనిరోజుల్లో హాస్టల్ లో ఒకేఒక ల్యాండ్ ఫోన్. అమ్మానాన్న నుండి ఫోన్ ఎప్పుడొస్తుందోఅని ఎదురుచూసిన సందర్భాలు అతిమధురం.
• జ్వరమొస్తే పిచ్చిశంకరయ్య హాస్పిటల్ కి తీసికెళ్ళిన తోటి స్నేహితుల ఆత్మీయతకు అభినందనీయం. GMRP Hostel స్నేహబంధం అల్లుకుపోయిన మల్లెతీయగలాంటిది. 
• సెకండ్ షో కెళ్ళి అర్ధరాత్రి భద్రాచలం నుండి నడుచుకుంటూ వచ్చిన సందర్భాలు ఓ మధుర జ్ఞాపకమే..
• మనీయార్డర్ కోసం పోస్టుమ్యాన్ ఎప్పుడొస్తాడని ఎదురుచూసిన సందర్భాలు ఓ మధుర జ్ఞాపకమే..
• హాస్టల్ ఆవరణంలో బోరింగ్ దగ్గర స్నానం మరియు బట్టలు ఉతికిన జ్ఞాపకాలు మధురమైనవి.. 
• దగ్గర్లో కిరాణాషాపులు లేక ఇబ్బంది పడుతున్న హాస్టల్ విద్యార్థులకు అటెండర్ శ్యామలరావు అందించిన  సేవలు అమోఘం. 
• పరీక్షలు దగ్గరపడుతున్న సమయంలో చెట్లకింద చదివిన జ్ఞాపకాలు గొప్ప అనుభూతి.
• హాస్టల్ గోడపక్కనుండి పోయే అమ్మాయిలనుచూసి ఈలలు, కేకలతో చేసిన చిల్లరపనులు ఓ చిలిపి జ్ఞాపకమే.
• స్నానం చేయడానికి వాటర్ వేయకపోతే "ఒరేయ్ రామారావు" అని అరిచిన జ్ఞాపకాలు.. 
• ఫ్రెండ్స్ తో ప్లే గ్రౌండ్ లో ఆడిన ఆటలు అతిమధురం 

మన జీవితంలో లక్షలు, కోట్ల కన్నా అత్మీయతానురాగాలతో కూడిన స్నేహం దొరకడం గొప్ప విషయం. స్నేహబంధానికి, ఆత్మీయత, అనురాగాలకు ఆదర్శం ఈ ఆదర్శ ఆశ్రమ కళాశాల.

ప్రపంచాన్ని జయించే శక్తినిచ్చే కోవెల.. ఈ ఆదర్శ ఆశ్రమ కళాశాల.. 

గత స్మృతులను విస్మరించకుండా ఇలాంటి కార్యక్రమాలను జరుపుకోవడం అభినందనీయo.

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్ 9391480475

   

ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ డే

ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ డే

దేశ భూభాగాన్ని రక్షించడం, దేశంలో శాంతి భద్రతలను కాపాడడం మరియు దేశ సరిహద్దుల భద్రతను పర్యవేక్షించడంతోపాటు, దేశాన్ని కంటికి రెప్పలా కాపాడే సైనికులకు శత్రువులతో పోరాడటానికి సరైన తుపాకులు, బాంబులు, ఫిరంగులు, క్షిపణులు, సైనిక వాహనాలు మరియు బుల్లెట్ ప్రూఫ్ వాహనాలు ఇతర మందుగుండు సామగ్రి అవసరం. మన దగ్గర సరైన ఆయుధాలు ఉంటేనే శత్రువుతో పోరాడగలమని మనందరికీ తెలుసు.

 ప్రతి దేశానికి అవసరమైన ఆయుధాలు మరియు మందుగుండు సామగ్రి మరియు రక్షణ పరికరాలను తయారు చేయడానికి సరైన కర్మాగారాలు (ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలు) కలిగి ఉండటం చాలా అవసరం.

 రక్షణ పరికరాల తయారీకి సంబంధించి ప్రపంచంలోని బలమైన దేశాల్లో భారత్‌ ఒకటి. రక్షణ పరికరాల ఉత్పత్తిలో భారత్‌కు అపారమైన సామర్థ్యం ఉందనేది అందరికీ తెలిసిన విషయమే. 1947 నాటికి భారతదేశంలో 18 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలు కలిగి ఉండటం గర్వించదగిన విషయం.

 భారతదేశంలో ప్రతి సంవత్సరం మార్చి 18న ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీల దినోత్సవాన్ని జరుపుకుంటారు మరియు ఆయుధ కర్మాగారాలను గౌరవించే రోజు. ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ దినోత్సవం 1801లో భారతదేశంలో మొట్టమొదటి ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీని స్థాపించిన జ్ఞాపకార్థం.

 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ బోర్డ్ (OFB) ప్రపంచంలోనే 37వ అతిపెద్ద రక్షణ పరికరాల తయారీ సంస్థ, ఆసియాలో 2వ అతిపెద్దది మరియు భారతదేశంలో అతిపెద్దది. ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ బోర్డ్ (OFB) అనేది ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద రక్షణ పరికరాల తయారీ కంపెనీ మరియు భారతదేశంలోని పురాతనమైనది. ఇందులో మొత్తం 80 వేల మంది ఉద్యోగులు పనిచేయడం గొప్ప విషయం.భారతదేశ ఆయుధ కర్మాగారాలు ఒకప్పుడు ప్రపంచంలోని అత్యంత శక్తివంతమైన సంస్థలలో ఒకటిగా పరిగణించబడ్డాయి. ఈ కర్మాగారాలకు నూట యాభై సంవత్సరాలకు పైగా అనుభవం ఉంది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో భారతదేశం యొక్క ఆయుధ కర్మాగారాల బలాన్ని ప్రపంచం చూసింది.

 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీల చరిత్ర:

 ఇంగ్లండ్‌కు చెందిన ఈస్టిండియా కంపెనీ భారత్‌పై తమ ఆర్థిక ఆసక్తిని పెంచుకోవడానికి మరియు తమ రాజకీయ ప్రభావాన్ని పొందేందుకు రక్షణ పరికరాల తయారీని కీలక అంశంగా భావించింది.

•  1712 – ఇచ్ఛాపూర్‌లో డచ్ ఓస్టెండ్ కంపెనీ గన్ పౌడర్ ఫ్యాక్టరీ స్థాపన.
•  1775లో కోల్‌కతాలోని ఫోర్ట్ విలియమ్‌లో బోర్డ్ ఆఫ్ ఆర్డినెన్స్ ఏర్పాటుకు బ్రిటిష్ అధికారులు అంగీకరించారు.
•  1787లో ఇషాపూర్‌లో గన్ పౌడర్ ఫ్యాక్టరీ స్థాపించబడింది, ఇది 1791 నుండి ఉత్పత్తిని ప్రారంభించింది.
•  1801లో కోల్‌కతాలోని కాసిపోర్‌లో గన్ క్యారేజ్ ఏజెన్సీ ప్రారంభించబడింది మరియు ఉత్పత్తి మార్చి 18, 1802 నుండి ప్రారంభమైంది. ఇది ఇప్పటి వరకు ఉన్న ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీల మొదటి పారిశ్రామిక స్థాపన.
•  1904లో రైఫిల్ ఫ్యాక్టరీ స్థాపించబడింది.

 దేశవ్యాప్తంగా 41 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలు ఉన్నాయి.

 మహారాష్ట్ర                     10

ఉత్తర ప్రదేశ్                    9

మధ్యప్రదేశ్                    6

తమిళనాడు                   6

పశ్చిమ బెంగాల్            4

ఉత్తరాంధ్ర                      2

తెలంగాణ                       1

చండీగఢ్                       1

ఒరిస్సా                        1

బీహార్                          1

ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీల వృద్ధి:

భారతదేశానికి స్వాతంత్య్రం రాకముందు 18 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలు ఉండేవి. అంతేకాకుండా స్వాతంత్య్రం వచ్చిన తర్వాత 21 కర్మాగారాలు స్థాపించబడ్డాయి. భారత సాయుధ దళాలు చేసిన మూడు ప్రధాన యుద్ధాల కారణంగా రక్షణ సంసిద్ధత ఆవశ్యకతల నేపథ్యంలో బీహార్‌లోని నలందలో 40వ కర్మాగారం స్థాపించబడింది. స్వాతంత్య్రం అనంతరం పురాతనమైన కర్మాగారాలను పునర్ వ్యవస్తీకరించడంలో కొంత ఆలస్యమైనప్పటికీ ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలలో క్రియాత్మక స్వయంప్రతిపత్తి, సామర్థ్యాన్ని పెంపొందించడం మరియు కొత్త వృద్ధి సామర్థ్యాన్ని మరియు ఆవిష్కరణలను ఆవిష్కరించడం కోసం దాని పునర్నిర్మాణ ప్రణాళికలలో భాగంగా జూన్ 16, 2021న కేంద్ర మంత్రివర్గం నిర్ణయించిన ప్రకారం, రక్షణ ఉత్పత్తి శాఖ కింద పనిచేస్తున్న ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ బోర్డు (“OFB”) యొక్క 41 ఉత్పత్తి యూనిట్ల (ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలు) విధులను కార్పొరేటీకరించాలని భారత ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది. రక్షణ మంత్రిత్వ శాఖ (డిపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ డిఫెన్స్ ప్రొడక్షన్). భారత ప్రభుత్వం 1 అక్టోబర్, 2021 నుండి 41 ఉత్పత్తి యూనిట్ల నిర్వహణ, నియంత్రణ, కార్యకలాపాలు మరియు నిర్వహణ మరియు గుర్తించిన ఉత్పత్తియేతర యూనిట్లను పూర్తిగా భారత ప్రభుత్వానికి చెందిన 7 ప్రభుత్వ కంపెనీలకు బదిలీ చేయాలని నిర్ణయించింది.

అక్టోబర్ 2022లో, భారత ప్రభుత్వం ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ బోర్డ్‌ను రద్దు చేసి ఏడు కొత్త రక్షణ PSUలుగా మార్చింది

ఏడు కొత్త డిఫెన్స్ కంపెనీలు:

మ్యూనిషన్స్ ఇండియా లిమిటెడ్ (MIL);

ఆర్మర్డ్ వెహికల్స్ నిగమ్ లిమిటెడ్ (AVANI);

అడ్వాన్స్‌డ్ వెపన్స్ అండ్ ఎక్విప్‌మెంట్ ఇండియా లిమిటెడ్ (AWE ఇండియా);

ట్రూప్ కంఫర్ట్స్ లిమిటెడ్ (TCL) (ట్రూప్ కంఫర్ట్ ఐటమ్స్);

యంత్ర ఇండియా లిమిటెడ్ (YIL);

ఇండియా ఆప్టెల్ లిమిటెడ్ (IOL)

గ్లైడర్స్ ఇండియా లిమిటెడ్ (GIL).

తెలంగాణ (మెదక్) ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ:

భారత ప్రభుత్వ రక్షణ మంత్రిత్వ శాఖలోని ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీ బోర్డు పరిధిలోని 41 ఆర్డినెన్స్ ఫ్యాక్టరీలలో OFMK ఒకటి. ఇది పదాతిదళ పోరాట వాహనాల స్వదేశీ ఉత్పత్తి కోసం అప్పటి భారత ప్రధాని ఇందిరా గాంధీచే 19 జూలై 1984న స్థాపించబడింది. ఇది 3023 ఎకరాల విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది మరియు 3000 మందికి ఉపాధి కల్పిస్తోంది. పదాతిదళ పోరాట వాహనాల (ICVలు) యొక్క భారతదేశ ఏకైక తయారీదారు. కర్మాగారం క్షిపణి లాంచర్లు, సాయుధ అంబులెన్స్‌లు, స్వీయ చోదక హోవిట్జర్‌లు, ఆర్మర్డ్ కార్లు, మానవరహిత గ్రౌండ్ వెహికల్స్ (UGVలు), ఆర్మర్డ్ లైట్ రికవరీ వెహికల్స్, NBC recce వాహనాలు, మైన్ ప్రొటెక్షన్ వెహికల్స్, ఆర్మర్డ్ యాంఫిబియస్ డేజర్‌లు, ఆర్మర్డ్ రాడార్లు, నావికా ఆయుధాలు మొదలైనవాటిని తయారు చేస్తుంది. 

OFMK BMP-II/IIK కోసం TOTలో ప్రావీణ్యం సంపాదించింది మరియు 98.5% స్వదేశీకరణతో వాహనాలను తయారు చేసింది. OFMK, DRDO సహకారంతో, భారత సైన్యం యొక్క విభిన్న అవసరాలను తీర్చడానికి AAT, CMT, AERV మరియు NBCRVలను అభివృద్ధి చేసింది.

 OFMK, స్వదేశీ R&D ప్రయత్నాల ద్వారా, MHA మరియు ఇండియన్ ఆర్మీ యొక్క పెరుగుతున్న అవసరాలను తీర్చడానికి బుల్లెట్ ప్రూఫ్ వెహికల్స్ మరియు మైన్ ప్రొటెక్షన్ వెహికల్స్‌ను అభివృద్ధి చేసింది. OFMK సివిల్ ట్రేడ్ మరియు ఎగుమతి మార్కెట్‌లోకి కూడా ప్రవేశించింది.

భారత సైన్యానికి కావలిసిన బుల్లెట్ ప్రూఫ్ వెహికల్స్ మన తెలంగాణ రాష్ట్రంలోని మెదక్ ఆర్డినెన్సు ఫ్యాక్టరీలో తయారవడం గర్వించదగిన గొప్ప విషయం. 

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్: 9391480475

 

మారాలి చట్టాలు మారాలి..

మారాలి చట్టాలు మారాలి..

పేదలకు చట్టాలు, సంపన్నులకు చుట్టాలు..

చట్టాలు పేదోడి పాలిట శాపాలు, ఉన్నోడి పాలిట వెలుగు దీపాలు..

మారాలి చట్టాలు మారాలి, సమానత్వపు చట్టాలు తేవాలి ..

తప్పుచేసినవారికి సరైన శిక్షలు వేయాలి..

తప్పించుకు తిరిగే వారిని కఠినంగా శిక్షించాలి.

నిర్భయ చట్టాలెన్ని ఉన్నా న్యాయం గెలువదాయె .. నిజం నిగ్గు తేలదాయె..

ఎన్నాళ్ళు ఎన్నాళ్ళు తల్లుల కడుపు కోతలు, ఇక మారవా ఆడబిడ్డల తల రాతలు..

మారాలి చట్టాలు మారాలి.. మార్పు కొరకు పట్టుబట్టి తీరాలి..

మారాలి చట్టాలు మారాలి.. పేదోడి తలరాత మారాలి..

భాదితుల దరి చేరాలి న్యాయం, చట్టాలెన్ని ఉన్నా జరిగుతున్నది శూన్యం..

అమాయకత్వం వీడాలి .. హక్కులపై అవగాహన పెంచుకోవాలి ..

ఐకమత్యం తో కలిసి మెలగాలి .. సంఘటితంగా ప్రగతి సాధించాలి ..

ప్రజలు తిరగబడాలి.. విప్లవ కెరటంలా ఉద్యమించాలి ..

మారాలి చట్టాలు మారాలి.. మారాలి పేదోడి తలరాత మారాలి

రచయిత

కోట దామోదర్

మొబైల్ : 9391480475

ద‌ర్జా‌ కోల్పోతున్న ద‌ర్జీ బ‌తుకులు - ప్రపంచ టైలర్స్‌ దినోత్సవం:

ద‌ర్జా‌ కోల్పోతున్న ద‌ర్జీ బ‌తుకులు - ప్రపంచ టైలర్స్‌ దినోత్సవం:

దారం ఎంత ఖరీదైనదైనా.. నేతన్న లేకుండా వస్త్రం తయారుకాదు.

దారం మానవ వస్త్రానికి ఆధారం, నేతన్న లేనిదే వస్త్రం లేదు. 

బట్ట ఎంత ఖరీదయినా టైలర్ (దర్జీ) కుట్టకపోతే ఆ గుడ్డకు విలువ లేదు.

వస్త్రానికి దారం ఎంత ముఖ్యమో, మనిషికి బట్టలు తయారు చేయడంలో దర్జీ (టైలర్) కూడా అంతే ముఖ్యం.

శరీరాన్ని అందంగా తీర్చిదిద్దే బట్టలు, ఆడంబరమైన దుస్తుల డాంబికతను సూచించడంతో పాటు వ్యక్తి యొక్క సంస్కారాన్ని తెలియజేస్తాయి అలాంటి నేతన్న, దర్జీ లేని సమాజాన్ని ఊహించలేం. 

నాగరికత అభివృద్ధి చెందుతున్న సమయంలో అందుబాటులోకి వచ్చిన అనేక ఆవిష్కరణలు మానవ జీవితాన్ని సుఖవంతం చేశాయి. కుట్టు యంత్రం మానవజాతి చరిత్రలో ఇప్పటివరకు చేసిన అత్యంత ముఖ్యమైన పారిశ్రామిక ఆవిష్కరణలలో ఒకటిగా పేర్కొనబడింది. ఎలియాస్ హోవే తన భార్య పడుతున్న శ్రమ ని తగ్గించడానికి అవిశ్రాంతంగా కృషి చేసి  ఫిబ్రవరి 28న మొదటి కుట్టు యంత్రాన్ని కనుగొన్నాడు. అందుకే అదే రోజు వరల్డ్ టైలర్స్ డే జరుపుకుంటారు.

మొట్టమొదటిసారిగా ఎలియాస్ హోవే అనే అమెరికన్ మెషినిస్ట్ 1845లో మొట్టమొదటి కుట్టు యంత్రాన్ని కనుగొన్నాడు. ఎలియాస్ హోవే ఒక పేద కుటుంబానికి చెందినవాడు. ఆయన పత్తి కర్మాగారంలో యంత్రం మెషినిస్ట్ గా పని చేసేవారు. హోవే జీతం తక్కువ ఉండటంవల్ల  కుటుంబాన్ని పోషించడం ఇబ్బందిగా ఉండేది. అందుకే అతని భార్య ఇంట్లో ఇతరులకు కూడా చేతితో బట్టలు కుట్టేవారు. ఆమె చేతితో కుడుతున్న పనిని చూస్తూ, ఆమె శ్రమను గుర్తించి హోవే చేతి కుట్టు ప్రక్రియను యాంత్రికీకరించే మార్గాలను దృశ్యమానం చేశారు,  ఆమె పడుతున్న శ్రమను తగ్గించడానికి ఆరు నెలలు అవిశ్రాంతంగా కృషి చేసి కుట్టు యంత్రం కనిపెట్టాడు. మొదటిసారిగా 1845లో ఫిబ్రవరి 28న కుట్టుమిషన్‌ను కనిపెట్టాడు. 1846లో యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో పేటెంట్ పొందింది కానీ చాలా  కాలం వరకు తన ఆవిష్కరణకు సరైన గుర్తింపు లేకపోవడంతో నిరాశ మరియు నిరుత్సాహానికి గురయ్యాడు. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత యునైటెడ్ స్టేట్స్ వారు తన పేటెంట్‌ను ఉల్లంఘించి కుట్టు మిషన్లను తయారు చేసి విక్రయిస్తున్నారని తెలుసుకున్నారు, కోర్టులో అనేక వ్యాజ్యాల తర్వాత, అతను 1854లో తన హక్కులను గెలుచుకున్నాడు. అనేక దేశాలు అతని యంత్రాన్ని పరీక్షించి, మరిన్ని కుట్టు యంత్రాలను తయారు చేసేందుకు సహాయం చేయడానికి ముందుకు వచ్చాయి.  ప్రపంచ చరిత్రలో అత్యంత ఉపయోగకరమైన యంత్రంగా  ప్రపంచం మొత్తం గర్వపడేలా తన కుట్టు యంత్రాన్ని రూపొందించాడు. ఆయన సేవలకు గుర్తింపుగా అక్టోబర్ 14, 1940 న విడుదలైన ఫేమస్ అమెరికన్ ఇన్వెంటర్స్ సిరీస్‌లో హోవే 5-సెంట్ స్టాంపుతో స్మారకంగా ఉంచబడింది. అంతేకాకుండా ఆయన శ్రమకు ఫలితంగా హోవే జీవిత చరిత్రను 1965 లో బీటిల్స్ సినిమా ద్వారా తెరకెక్కించారు. ఎలియాస్ హోవే 48 సంవత్సరాల వయస్సులో అక్టోబర్ 3, 1867 న అనారోగ్య కారణాల వల్ల మరణించారు. ఎలియాస్ హోవే ఫిబ్రవరి 28న కుట్టుమిషన్‌ను ఆవిష్కరించిన రోజున ప్రపంచ టైలర్ల దినోత్సవాన్ని జరుపుకుంటారు.

మన దేశంలో టైలర్ వృత్తి పై ఆధారపడి జీవించే వారు  చాలా మంది ఉన్నారు. పూర్వకాలంలో మేర వారు మాత్రమే బట్టలు కుట్టేవారు కాలక్రమేపి పద్మశాలీలు కుట్టేవారు. ప్రస్తుతం అన్నివర్గాల వారు టైలరింగ్‌లో ప్రావీణ్యం సంపాదించుకున్నారు. రెడీమేడ్ బట్టలు మార్కెట్ లోకి రాకముందు టైలర్లకు చేతినిండా పని ఉండేది. ఒకప్పుడు పండుగలకు 20 రోజుల ముందే గిరాకీ ఉండేది. అందరూ పండుగ ఆనందంలో కుటుంబ సభ్యులు గడుపుతుంటే, దర్జీలు మాత్రం పండుగ ఆనందాన్ని పొందే వారు కాదు కనీసం తినటానికి సమయంలేని సందర్భాలు ఉంటాయి. దర్జీలు సుఖమెరుగని కష్టజీవులు. పెళ్లిళ్లకు, పండుగలకు, శుభకార్యాలకు, అన్ని కార్యాలకు బట్టలు కుట్టించే వారు కానీ నేడు రెడీమేడ్ బట్టలు విరివిరిగా మార్కెట్ లోకి రావడం వల్ల టైలర్స్ ఉపాధి కోల్పోతున్నారు. ఒకప్పుడు పని ఉన్నా ఆదాయం అంతంత మాత్రమే అయినా కుటుంబాన్ని పోషించడానికి ఈ వృత్తినే ఎంచుకున్నారు. రెడీమేడ్ డ్రెస్సెస్ రావడంతో గిరాకీ గణనీయంగా తగ్గింది దీంతో  టైలర్ వృత్తి పై ఆధారపడి జీవిస్తున్న కుటుంబాల పరిస్థితి దయనీయంగా మారింది. టైలరింగ్‌పై ఆధారపడి జీవిస్తున్న వారు తమ పిల్లలను ఉన్నత చదువులు చదివించలేక జీవనోపాధి పొందలేకపోతున్నారు. ఏదో ఒక విధంగా వృత్తి కొనసాగిద్దామంటే అనుకోకుండా, కరోనా మహమ్మారి  వీరి వృత్తిని మరింత జీవనోపాధి లేకుండా చేసింది. కనీసం పూట గడవని పరిస్థితి నెలకొంది. కొందరు ఈ వృత్తిని వదిలి ఇతర వృత్తుల పై ఆధారపడి జీవిస్తుండగా మరి కొందరు మాత్రం ఈ వృత్తి మాకు జీవనాధారం కొనసాగిస్తున్నారు. రెడీమేడ్ దుస్తువుల నాణ్యతా లోపం వల్ల ఇప్పటికి  కొందరు టైలర్స్ చేత కుట్టించుకోవడం సంతోషించాల్సిన విషయమే కాక వారి యొక్క పని నైపుణ్యానికి నిదర్శనం కూడా. 

కుదేలవుతున్న కుట్టు మెషిన్:

నేడు వయసుతో సంబంధం లేకుండా అందరికీ రెడీమేడ్ దుస్తులు అందుబాటులో ఉండేలా ఫ్యాషన్ డ్రెస్ ఉత్పత్తుల పరిశ్రమలు విస్తరించాయి. కొత్త కొత్త డిజైన్లతో టీ షర్ట్, జీన్స్ ప్యాంట్లు, షాట్లు, రకరకాల దుస్తులు మార్కెట్‌లోకి వచ్చాయి. యువత ఆసక్తిని ఆదాయ వనరుగా మార్చుకోవడానికి పెద్ద కంపెనీలు నగరాలతో పాటు చిన్న పట్టణాలు మరియు గ్రామాలకు విస్తరించాయి. దీంతో గ్రామంలో నివసించే వారు సైతం స్టైల్ వైపు ఆకర్షితులై రెడీమేడ్ పై మక్కువ చూపుతుండటంతో టైలర్లకు  ఉపాధి కరువవుతోంది. మార్కెట్లో దొరికే బట్టలు నాణ్యత లేకపోయినా ఫ్యాషన్ డిజైన్ మోజులో పడి టైలర్ తో కుట్టించుకునేవారు గణనీయంగా తగ్గిపోయారు. నాడు పెళ్లిళ్లకు టైలర్స్ తో కుట్టించుకునే యువత నేడు షాపింగ్ మాల్స్ లో కొంటున్నారు. అంతే కాకుండా దుస్తుల తయారీకు సంబంధించిన ముడి సరుకు‌ ధరలు పెరగడంతో టైలర్స్ కి గిట్టుబాటు ధర లేక వృత్తికి తిలోదకాలు వదిలే పరిస్థితి ఏర్పడింది. పురుషులతో సమానంగా మహిళలు కూడా ఫ్యాషన్ దుస్తుల వైపు మొగ్గు చూపుతుండడంతో మహిళా టైలర్లు కూడా ఉపాధి కోల్పోతున్నారు. పిల్లలను చదివించలేక, కుటుంబాన్ని పోషించుకోలేక టైలరింగ్ వృత్తిని ఎందుకు ఎంచుకున్నామని వారు ఆవేదన వ్యక్తం చేస్తున్నారు.

ప్రభుత్వం టైలర్స్ కి సరైన ఉపాధి కల్పించాలి.

రెడీమేడ్ రాకతో ఉపాధి కోల్పోయిన టైలర్స్ కి ప్రభుత్వ పాఠశాలలు మరియు హాస్పిటల్ లో ఇతర ప్రభుత్వ రంగాలలో యూనిఫాం వంటి పనులు టైలర్స్ కి ఇచ్చేందుకు కృషి చేయాల్సిన అవసరం ఉంది. అంతేకాకుండా యూనిఫామ్ వంటి పనులు చేనేత కార్మికులు మరియు టైలర్స్ కి ఇవ్వడం వల్ల రెండు రంగాల్లో అభివృద్ధి చెందే అవకాశముంది కాబట్టి ఇప్పటికైనా ప్రభుత్వం టైలర్స్ కి ఉపాధి కల్పించడంలో సరైన ఆలోచన చేయాలి.

ఆరోగ్య సమస్యలు;

టైలర్ పనిచేసే వారు అనేక  ఆరోగ్య సమస్యలు ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది. నిరంతరాయంగా కూర్చొని పని చేయడం వల్ల కంటి చూపుతో పాటు వెన్ను నొప్పి, మోకాళ్ళ, ఆర్థో సమస్యలు పెరుగుతున్నాయి. ఎక్కువ సేపు కూర్చుని ఉండటం వల్ల  స్థూలకాయ సమస్య వచ్చే అవకాశాలు ఎక్కువ.  ముఖ్యంగా సమయానికి దుస్తులు ఇవ్వాలనే ఒత్తిడి కారణంగా మానసిక సమస్యలతో పాటు ఇతరత్రా రుగ్మతలు వచ్చే అవకాశం ఉంది. ఇప్పటి వరకు ప్రభుత్వం నుంచి ఎలాంటి వైద్య బీమా సదుపాయం అందకపోవడంతో టైలర్లంతా ఆందోళన చెందుతున్నారు.

సర్కారు తీరు:

రెక్కాడితే గాని డొక్కాడని టైలర్స్ కి ఎన్నికల సమయంలో అన్ని విధాలా ఆదుకుంటామని, ప్రతి టైలర్ కి కుట్టు మెషిన్ అందజేస్తామని ప్రగల్భాలు పలికి ఇచ్చిన హామీలు నెరవేర్చకపోవడం నేడు టైలర్లను నిర్లక్ష్యం చేయడం బాధాకరం. ఓట్ల కోసం కొన్ని పథకాలు ప్రవేశపెట్టడం తప్ప వారి ఉపాధి మెరుగు పరచటానికి, అభివృద్ధికి చర్యలు తీసుకోవడం లేదు. సర్కారు తీరు మోసపూరితంగా ఉంది. ఓడ దాటేదాక ఒక మాట, ఓడ దాటినంక మరో మాటలా వ్యవహరిస్తున్నది. ఎన్నికలకు ముందు ఇచ్చిన హామీలన్నీ.. ఇప్పుడు గాలి కి వదిలేస్తున్నాయి . అందరి అవసరాలను తీర్చడంలో, సంపదను సృష్టించడంలో, సమాజ అభివృద్ధిలో కీలక పాత్ర పోషించిన చేతి వృత్తిదారులు నేడు ఆర్థికంగా, సామాజికంగా వెనకబడి పోవడానికి పాలకుల విధానాలే ప్రధానకారణం. ప్రభుత్వం చేతివృత్తి వారి ఉపాధి భద్రతకు, సామాజిక రక్షణకు, చిత్తశుద్ధితో పనిచేయాలి. సంక్షేమానికి బడ్జెట్‌లో తగిన నిధులు కేటాయించాలి. కానీ..ఆ పని చేయదు. పేరుకు కార్పొరేషన్లు ఉన్నా..వాటి అవసరానికి తగినన్ని నిధులు కేటాయించదు. కేటాయించినా.. వాటిని ప్రణాళికాబద్ధంగా ఖర్చు చేయదు. ఏ ప్రభుత్వంలోనైనా ఇది రివాజుగా సాగుతున్న వైనం.

వ్యాసకర్త

కోట దామోదర్ 

మొబైల్ : 9391480475 

 

  

పెళ్ళంటే నూరేళ్ల పంట..

పెళ్ళంటే నూరేళ్ల పంట.. 

పెళ్ళంటే నూరేళ్ల పంట, అది పండాలి. కోరుకున్న వారి ఇంట..

మనిషి విలువ పెరిగేది. ధనం వల్ల కాదు..

ప్రేమించే హృదయానికి. పేదతనం లేదు..

పెళ్లి ప్రాముఖ్యత గురించి దాశరథి గారు రాసిన మీనా చిత్రంలోని పాట అక్షరాలా నిజం.

పూర్వకాలంలో వివాహ కార్యక్రమాలు అంగరంగ వైభవంగా,  బంధుమిత్రులతో 

ఇరు కుటుంబాల వారు కలిసి పెద్దల ఆశీర్వాదాలతో ఘనంగా 5 రోజుల పాటు వేడుకగా నిర్వహించేవారు. కానీ నేటి పెళ్లిళ్లలో ఒకప్పటి సందడి కనిపించడం లేదు.

గతంలో పెళ్ళంటే వదువరులను ఒకటిగా చేయడమే కాకుండా రెండు కుటుంబాలు కలవడం అంతేగాక ఇరు కుటుంబాలకు చెందిన బంధువులు, ఇరు వర్గాల వారిని కలిపే ప్రత్యేక వేడుక. ఇలా పెళ్లి వేడుకలో ఒకటైన ఇరు కుటుంబాల బంధాలు విడదీయరాని సంబంధాలుగా ఏర్పడి, ఆత్మీయానురాగాలతో పెనవేసుకొని వారి మధ్య సంబంధ బాంధవ్యాలు పెరుగుతుండేవి. అలా కొనసాగుతున్న బంధుత్వ ప్రక్రియలో మరికొన్ని వివాహాలు ఏర్పడి విడదీయరాని బంధాలుగా కొనసాగుతుండేవి. 

హిందూ సంప్రదాయం ప్రకారం పెళ్ళి చూపులతో వివాహ ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది, నిశ్చితార్థం లో మరియు వధూవరుల నక్షత్ర బలాన్ని చూసి ముహూర్తం నిర్ణహించేవారు. తర్వాత ఆహ్వాన పత్రికలు (శుభలేఖలు) ముద్రించుకుని 20 రోజుల ముందే సంప్రదాయబద్దంగా బంధుమిత్రులందరికి ఇంటికి వచ్చి శుభలేఖలు పంచేవారు. వివాహ కార్యక్రమానికి బంధువులు వారం రోజుల ముందే వచ్చి పెళ్లి కార్యక్రమానికి సంబంధించిన తాటాకు పందిళ్లు మరియు ఇంటి అలంకరణ వంటి పనులు చేసేవారు. ఇప్పుడు అయినవారికి కూడా రెండు రోజులు ఉందనగా ఇంటికి రావడానికి సమయం లేదని వాట్సాప్ ద్వారా పంపుతున్నారు. ఇంటికి రావడానికి సమయం లేనివాడి పెళ్ళికి పోయి మన సమయం వృధా చేసుకోవడం ఎందుకని పెళ్లిళ్లకు పోనివారు కొంతమంది ఉన్నారు. కానీ ఆనాటి సంప్రదాయ పద్ధతులు నేటి పెళ్లిళ్లలో కనిపించకపోవడం శోచనీయం.

మానవ నాగరికత పరిణామంలో విప్లవాత్మక మార్పుల ప్రక్రియలో, అన్ని రంగాలు  మార్పులు చెందిన విషయం మనందరికీ తెలిసిందే. కాలానుగుణంగా వివాహ వేడుకల్లో కొన్ని మార్పులు వచ్చాయి. నేటితరం వారు మానవ సంబంధాలన్నీ మరిచి ఆర్ధిక సంబంధాలతో కలిసి అడుగులేస్తుండడంతో బంధుత్వాలు బలహీనపడుతున్నాయి. ఒకప్పుడు ఉమ్మడి కుటుంబంలో ఉన్న వారి పిల్లలు ఇప్పుడు కలిసి ఉండేందుకు ఇష్టపడటం లేదు. ఒకే తల్లికి జన్మించిన పిల్లలే కలిసుండలేక కయ్యానికి కాలు దువ్వుతున్నారు. మనిషి మర్యాదలు ఇచ్చిపుచ్చుకోవడంలో విఫలం కావడం వలన సమాజంలో మానవ సంబంధాలు అంతరించిపోతున్నాయి. ముఖ్యంగా ఆ రోజుల్లో బంధుమిత్రుల ద్వారానే పెళ్లి సంబధాలు కుదిరేవి.

"వెయ్యి అబద్ధాలు ఆడి అయినా ఒక పెళ్లి చేయాలన్నారు" మన పూర్వికులు కానీ నేడు బంధువులు ఒకరిపై ఒకరు నమ్మకం కోల్పోయి పెళ్లి సంబంధాలు చూడాలంటే  భయపడే పరిస్థితి వచ్చింది.

అందుచేత నేటి తరం వారు పెళ్లి సంబంధాల కొరకు మ్యారేజ్ బ్యూరో లను ఆశ్రయిస్తున్నారు. పిల్లలను బాగా చదివించి ప్రయోజకుల్ని చేసిన తర్వాత పెళ్లి చేస్తే ఓ పనై పోతుందనుకుంటే సంబంధాలు అంత తేలిగ్గా దొరకడం లేదు. 

వివాహాలు ఎందుకు ఆలస్యం అవుతున్నాయి?:

ఒకప్పుడు తల్లిదండ్రులు సంతానం విషయంలో ఆడ, మగ ఎవరైనా దేవుడు వరంగా  భావించేవారు. ఆర్థిక స్థోమతును కూడా దృష్టిలో పెట్టుకుని ఇద్దరు లేక ముగ్గురితో  సంతానానికి ముగింపు పలికారు. ఆ కాలంలో ఆడపిల్లలు పుడితే వారిని చదివించడం, పెంచడం, పెళ్లి చేయడం వంటివి తల్లిదండ్రులు భారంగా భావించేవారు. అదే అబ్బాయిలు అయితే ఎంత ఖర్చయినా ఉన్నత చదువులు చదివిస్తే ఉద్యోగం చేసి కుటుంబానికి ఆర్థికంగా సహకరిస్తారని, అదే విధంగా వివాహం చేస్తే వచ్చే కోడలు తెచ్చే కట్న కానుకలతో కుటుంబం ఆర్థికంగా బలపడుతుందనే ఉద్దేశంతో మగ బిడ్డే కావాలని కోరుకున్నారు. మొదటి కాన్పులో అమ్మాయి పుడితే రెండవ కాన్పులో అబ్బాయి కోసం ఎదురు చూసేవారు.అదేవిధంగా మొదటి కాన్పులో అబ్బాయి పుడితే రెండవ కాన్పులో అమ్మాయి పుడుతుందనే భావంతో కుటుంబ నియంత్రణ ఆపరేషన్‌  చేయించునేవారు. ఫలితంగా, సాధ్యమైన ప్రతిచోటా చట్టవిరుద్ధమైన గర్భ లింగ పరీక్షలు జరిగాయి. నేడు యువతీ యువకుల నిష్పత్తిలో తేడాలు పెరగడానికి ఇదో కారణం.

యువకుల సంఖ్యకు అనుగుణంగా యువతులు లేకపోవడం, ఉద్యోగం చేసి సెటిల్ అయ్యే వరకు పెళ్లి చేసుకోకపోవడం, అమ్మాయిలు అబ్బాయిలతో రాజీ పడకపోవడం, అమ్మాయిలు కోరుకున్నట్లు యువకులు దొరకడం లేదు, ఒకే చదువు ఒకేరకమైన ఉద్యోగం ఉన్నవారు కావాలని కోరుకోవడం,  అబ్బాయికి ఆస్తితో పాటు ఉన్నత చదువు ఉండాలి మరియు లక్షల్లో జీతం ఉండాలనే ఆలోచన అమ్మాయిలలో ఉండటం అందుకు తగ్గట్టుగానే మంచి ఉద్యోగంలో స్థిరపడిన తరువాత వివాహం చేసుకోవాలనే సంకల్పం కారణంగా అబ్బాయిల వివాహాలు ఆలస్యమవుతున్నాయనేది వాస్తవం. 

వివాహాలు ఆలస్యంగా చేసుకోవడం వల్ల అనేక సమస్యలు:

వివాహం అనేది ప్రతి మనిషి జీవితంలో ఎంతో ముఖ్యమైన విషయం. ఈ మధ్య కాలంలో ఆలస్యంగా పెళ్లి చేసుకుంటున్న విషయం వాస్తవం. ఇది వరకు రెండు పదులు దాటితే పెళ్లి చేసుకునే వారు కానీ ఇప్పుడు మూడు పదులు దాటిన పెళ్లి చేసుకోవడం లేదు. ఉద్యోగంలో స్థిరపడనిదే పెళ్లి వద్దంటూ అనేక కారణాలవల్ల యువత 35 సంవత్సరాలు దాటినా పెళ్లి ప్రస్తావన మాట్లాడని వారున్నారు. ఆలస్యంగా పెళ్లి చేసుకోవడం వల్ల పిల్లలు కూడా ఆలస్యంగానే అవుతారు. అలా జరగడం వల్ల, వృద్ధాప్యానికి వచ్చేసరికి పిల్లలు జీవితంలో సరిగ్గా స్థిరపడక. ఇంకా వారిపైనే ఆధారపడుతున్నారు. కానీ వయసు పెరిగే కొద్దీ పని చేసే శక్తి తగ్గుతుంది. అలాంటి సమయాల్లో పిల్లలపై ఆధారపడాల్సి వస్తుంది. కానీ వీరికి వయస్సు మీద పడి పని చేసే శక్తి అనేది తగ్గిపోతూ ఉంటుంది. అటువంటి సమయంలో వీరు పిల్లలపై ఆధారపడాలి. కానీ వారే సెటిల్ కాకుండా ఉంటే. పరిస్థితి ఎలా ఉంటుందో ఒకసారి అర్థం చేసుకోవాల్సిన అవసరం ఎంతైనా ఉంది. అనారోగ్య సమస్యలు కూడా వచ్చే అవకాశం ఉందని ఆరోగ్య నిపుణులు చెపుతున్నారు.

గణాంకాల ప్రకారం పెళ్లి కాని వారు:

ప్రభుత్వ గణాంకాల ప్రకారం పెళ్లి కాని వ్యక్తుల నిష్పత్తి 2011లో 17.2 శాతం ఉండగా, 2019లో 26.1 శాతం పెరిగింది. నేషనల్ స్టాటిస్టికల్ నివేదిక ప్రకారం, వివాహం చేసుకోని యువత జనాభా (15-29 సంవత్సరాలు) శాతం వాటా పురుషుల జనాభాలో 2011లో 20.8 శాతం నుండి 2019లో 26.1 శాతానికి పెరుగుతుంది. అవివాహిత స్త్రీల నిష్పత్తి 2011లో 13.5 శాతం నుంచి 19.9 శాతానికి పెరిగింది. 2019లో, జమ్మూ కాశ్మీర్‌లో పెళ్లి చేసుకోని వారి సంఖ్య అత్యధికంగా పరిగణించబడింది. ఆ తర్వాతి స్థానాల్లో ఉత్తరప్రదేశ్, ఢిల్లీ, పంజాబ్ ఉన్నాయి.

కేరళ, తమిళనాడు, ఆంధ్రప్రదేశ్ మరియు తెలంగాణ, హిమాచల్ ప్రదేశ్ అత్యల్ప శాతం  స్థానాల్లో ఉన్నాయి.

పెళ్లి వద్దనుకునే వారి సంఖ్య పెరుగుతుంది:

ప్రేమతో పెనవేసుకున్న బంధాలు కొంతకాలానికి అనూహ్య కారణాలవల్ల విడిపోతున్నవారిని ఈ సమాజంలో చాలా మందిని చూస్తుంటాం. ఒకప్పుడు ఒకరిని విడిచి ఒకరు ఉండలేని వారు కొంత కాలానికి ధ్వేషంతో ఎందుకు రగిలిపోతున్నారు. ఎందుకు విడిపోతున్నారు అనే ప్రశ్నకి అనేక సమాధానాలు ఉన్నాయి. చిన్న చిన్న విషయాలకు గొడవపడుతు ఇగోలతో రగిలిపోతు విడాకులు తీసుకోవడానికి సిద్దపడుతున్నారు. ఇలా జరుగుతున్న సంఘటనలను ఫేస్బుక్, వాట్సాప్, సోషల్ మీడియా ద్వారా విరివిగా ప్రచారం చేయడం వలన యువత భయపడి పెళ్లి చేసుకోవడానికి విముఖత చూపుతున్నారు. కోట్ల ఆస్తులున్న కూడు పెట్టని కొడుకులున్న సమాజంలో జరుగుతున్న యదార్థ  సంఘటనలను చూసి తల్లిదండ్రులు కూడా అబ్బాయిల పెళ్లిళ్లు చేయాలంటే భయపడుతున్నారు. ఆడపిల్ల వద్దు అనుకున్న నాటి సమాజం నేడు ఆడపిల్ల ముద్దనుకుంటుంది. అంతేకాకుండా సినిమాల్లో కూడా పెళ్లి వల్ల జరిగే ఇబ్బందులను చూపించడం వలన యువతలో పెళ్లి పై ఆసక్తి లేకుండా పోతుంది. దీనికి ఒక ఉదాహరణ 2002 లో విడుదలైన మన్మధుడు సినిమా లోని పాట  

ఒరేయ్ వద్దురా సోదరా అరె పెళ్ళంటె నూరేళ్ళ మంటరా

ఆదరా బాదరా నువ్వెళ్ళెళ్ళి గోతిలో పడొద్దురా రేయ్

చెడిపోవద్దు బ్రహ్మచారి పడిపోవద్దు కాలు జారి

తాళి కట్టొద్దు కర్మ కాలి ఆలి అంటేనె భద్రకాళి

కల్యాణమే ఖైదురా జన్మంత విడుదల లేదురా

నీ కొంప ముంచేస్తుందిరా ఆపుకోలే నీ తొందరా

డోంట్ మ్యారి బి హ్యాపీ డోంట్ మ్యారి బి హ్యాపీ

ఈ పాట పెళ్ళిచేసుకుంటే పడే కష్టాల గురించి ఆలోచించేలా చేస్తుంది. 40 సంవత్సరాలైనా పెళ్లి చేసుకొని వారిని ఎందుకు చేసుకోలేదని ప్రశ్నిస్తే ప్రతి ఒక్కరి నోట మన్మధుడి పాటే. 

పెళ్లి వద్దని కొందరైతే మరికొందరు పెళ్లి చేయండి మహాప్రభో అంటూ వేడుకుంటూ వధువుల కోసం నానా పాట్లు పడుతున్నారు. ఒకప్పుడు అమ్మాయికి పెళ్లి చేద్దామంటే అబ్బాయిలు దొరికేవారు కాదు.. ఇప్పుడు సీన్ రివర్స్ అయింది.

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్: 9391480475 

ఉత్తరం

ఊసేలేని ఉత్తరం 

తోకలేని పిట్ట తొంభై ఆమడలు తిరిగిందనే పొడుపుకథ వినగానే చాలామందికి ముందుగా గుర్తుకు వచ్చేది “ఉత్తరం”.

పురాతన కాలంలో రాజులు తమ సందేశాలను పంపడానికి పావురాలను ఉపయోగించేవారని. పావురాలు తమ కాళ్ళకి సందేశాన్ని కట్టుకొని వేరే దేశం వెళ్లి అందించేవని. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలోనే నిఘా సమాచార సేకరణకు మరియు ప్రేమ సందేశాలను పంపడానికి కూడా వీటిని ఉపయోగించారని మనందరికీ తెలుసు. 

మానవ నాగరికత పరిణామంలో విప్లవాత్మక మార్పుల ప్రక్రియలో, కొన్ని విషయాలు అదృశ్యం కావడం మరియు వాటి స్థానంలో కొత్తవి ఆవిష్కృతం కావడం సహజం. గతంలో సమాచార మార్పిడికి క్షేమ సమాచారం అందించేందుకు "ఉత్తరం" ప్రధాన పాత్ర పోషించింది. 

నాటి తరానికి ఉత్తరానికి అవినాభావ సంబంధం ఉందనడంలో అతిశయోక్తిలేదు. మానవ సంబంధాలను బలోపేతం చేయడానికి ఉత్తరం ఎంతో ఉపయోగపడింది. ఒకప్పుడు విదేశీ సమాచారాన్ని అందించడంలో అపూర్వమైన అనుబంధాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. పట్టణాల్లో ఉంటున్న తమ బంధువుల యోగక్షేమాలు తెలుసుకునేందుకు పల్లె ప్రజలు ఉత్తరం కోసం ఎదురుచూసిన క్షణాలు అలనాటి తరానికి ఖర్చులేని మధురానుభూతిని పంచాయి. ప్రేమికుల ప్రేమను వ్యక్తపరిచేందుకు ఉత్తరం (ప్రేమలేఖలు) వారధిగా మారి ప్రేమికుల మస్తిష్కాల్లో సుస్థిర స్థానాన్ని సంపాదించుకుంది. పోస్టుమాన్ ఇచ్చిన ఉత్తరాన్ని చదువుకుని పొడవాటి ఇనుప కమ్మీకి గుచ్చి భద్రపరిచేవాళ్ళు, అవసరమైనప్పుడు మళ్లీ తిరిగి చదువుకోవడం అదొక మధురానుభూతి. అంతేకాదు విద్య, వైద్యం, వ్యాపార, ప్రభుత్వ రంగాలకు విస్తృత సేవలు అందిస్తూ ఉత్తరం నేడు ప్రజాధారణ పొందలేకపోతుంది.    

స్వాతంత్య్ర ఉద్యమంలో ఉత్తరాలు ఉద్యమానికి ఊపిరీగా నిలిచాయి. మహనీయులు రాసిన ఉత్తరాలు ప్రజలను చైతన్యం కలిగించేలా చేసాయి. తపాలా సర్వీసులే కాకుండా బ్యాంకు మరియు టెలిగ్రామ్ సేవలద్వారాకూడ ప్రజలకు విస్తృత సేవలందించింది. ఆధునిక కాలంలో సాంకేతికత అందుబాటులోకి రావడంతో  ఈమెయిల్స్, వాట్సాప్, ఫేస్బుక్, ఇంటర్నెట్ సేవల కారణంగా  తపాలా సంస్థ సేవలు గణనీయంగా తగ్గాయి. ప్రస్తుతం ప్రభుత్వ సంస్థలు మరియు బ్యాంకు, సివిల్ కోర్టులకు సంబంధించిన లేఖలు మాత్రమే వాడుకలో ఉన్నాయి. అయినా తపాలా సంస్థను కాపాడుకునేందుకు ప్రభుత్వం వివిధ రూపాల్లో ప్రజలకు సేవలందిస్తుండటం గర్వించదగిన విషయం. 

తపాలా చరిత్ర:

మన దేశంలో మొదటిసారిగా 1764-1766 మధ్య ముంబై, చెన్నై, కలకత్తా నగరాల మధ్య ఉత్తరాలను చేరేవేసే ప్రక్రియను చేపట్టింది. అప్పటి కలకత్తా గవర్నర్ వారెన్ హేస్టింగ్స్ తపాలా సేవలను  అందుబాటులోకి తీసుకురావడానికి అవిశ్రాంతంగా కృషి చేశారు. తరువాత, లార్డ్ డల్హౌసీ గవర్నర్ జనరల్‌గా ఉన్న సమయంలో, దేశవ్యాప్తంగా ఒకే విధమైన పోస్టల్ వ్యవస్థను ఏర్పాటు చేయడానికి చట్టం ఆమోదించబడింది. పోస్టల్ డిపార్ట్‌మెంట్ 1854 పోస్టల్ చట్టం ద్వారా దేశంలో మొదటిసారిగా స్థాపించబడింది. అప్పటి నుండి 1947 వరకు పోస్టల్ శాఖ బ్రిటిష్ పాలనలో ఉంది, కానీ తరువాత అది భారత ప్రభుత్వం చేతుల్లోకి వచ్చింది. మొదట్లో లేఖలు అందించడమే లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నప్పటికీ.. తర్వాత అనేక కొత్త అంశాలకు శ్రీకారం చుట్టింది. మనీ ఆర్డర్లు, టెలిగ్రామ్‌లు మరియు తరువాత పొదుపు వ్యవస్థలు ప్రవేశపెట్టబడ్డాయి. పోస్ట్‌కార్డ్, ఇన్‌ల్యాండ్ లెటర్, కవర్ ఇలా మూడు రకాల లెటర్స్ అందుబాటులో ఉన్నాయి.. 

1914 నాటికి భారతదేశంలోని అన్ని నగరాల్లో పోస్టల్ సర్వీసులు ప్రారంభమయ్యాయి.

సింధ్ జిల్లాలో 1852 జూలై 1న క్వీన్ విక్టోరియా మహారాణి బొమ్మతో తపాలా బిళ్ళలు  మొదట జారీ చేయబడ్డాయి. పోస్టల్ వ్యవస్థ భారత ప్రభుత్వ సమాచార మంత్రిత్వ శాఖలో భాగం. ఇది 'పోస్టల్ సర్వీస్ బోర్డ్'చే నియంత్రించబడుతుంది. ప్రస్తుతం భారతదేశంలో మొత్తం 23 పోస్టల్ సర్కిల్‌లు ఉన్నాయి. ప్రతి సర్కిల్‌కు చీఫ్ పోస్ట్ మాస్టర్ జనరల్. ఇవి కాకుండా భారత రక్షణ వ్యవస్థకు ప్రత్యేక సర్కిల్‌ను ఏర్పాటు చేశారు. ఉత్తరాలు అందించడంలో వేగం మరియు ఖచ్చితత్వాన్ని సాధించేందుకు పిన్ కోడ్ (పి ఐ ఎన్  పోస్టల్ ఇండెక్స్ నంబర్) వ్యవస్థను ఆగస్టు 15, 1972న దేశంలో ప్రవేశపెట్టారు. పిన్ కోడ్ ఆరు అంకెలను కలిగి ఉంటుంది. మొదటి అంకె జోన్‌ను, రెండో అంకె సబ్ జోన్‌ను, మూడో అంకె జిల్లాను, చివరి మూడు అంకెలు డెలివరీ పోస్టాఫీసును సూచిస్తాయి. దేశాన్ని మొత్తం 9 పిన్ కోడ్ జోన్లుగా విభ‌జించారు. 

1880లో మనీ ఆర్డర్‌ సేవలు ప్రారంభం.

1986లో నేషనల్‌ స్పీడ్‌ పోస్ట్‌ ప్రారంభం.

1994లో ఇంటర్నేషనల్‌ స్పీడ్‌ పోస్ట్‌ సేవలు ప్రారంభం.

2011 పార్సెల్‌ సేవలు ప్రారంభం.

పోస్టల్ డే అక్టోబర్ 9 నాడు ఎందుకు? 

1600-1700ల కాలంలో, అన్ని దేశాలు సమాచారాన్ని చేరవేయడంలో అనేక ఇబ్బందులను ఎదుర్కొన్నాయి మరియు జాతీయ తపాలా వ్యవస్థను స్థాపించడానికి మరియు దేశాల మధ్య పోస్టల్ సౌకర్యాలను అందించడానికి ద్వైపాక్షిక ఒప్పందాలు చేసుకున్నాయి. యూనివర్సల్ పోస్టల్ యూనియన్ 1878లో ఏర్పడింది. ఇది 1948లో ఐక్యరాజ్యసమితి యొక్క ప్రత్యేక ఏజెన్సీగా రూపాంతరం చెందింది. అక్టోబర్ 1 నుండి నవంబర్ 16, 1969 వరకు, జపాన్‌లోని టోక్యోలో అనేక సమావేశాలు జరిగాయి. ఈ సదస్సులో అక్టోబర్ 9న ప్రపంచ తపాలా దినోత్సవాన్ని నిర్వహించాలని ప్రతినిధులు నిర్ణయించారు.

గణాంకాల ప్రకారం:

ప్రపంచంలోనే అతిపెద్ద తపాలా వ్యవస్థ కలిగిన దేశం 'భారతదేశం". భారతదేశంలో 155,333 పోస్టాఫీసులు ఉన్నాయి. రెండవస్థానం చైనా 57,000 పోస్టాఫీసులు ఉన్నాయి. స్వాతంత్య్రం వచ్చేనాటికి దేశంలో 23,344 పోస్టాఫీసులు మాత్రమే ఉన్నాయి. అందులో 19,184 గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో , 4160  ప‌ట్ట‌ణ ప్రాంతాల్లో ఉన్నాయి.

పోస్టల్‌ సేవలు:

ఉత్తరాల పంపిణీ. 

స్పీడ్‌ పోస్టు.

ఈ పోస్టు సర్వీసు.

ఇంటివద్దనే ఆధార్‌ నమోదు సేవలు. 

ఇండియన్ పోస్ట్ పేమెంట్ బ్యాంకు సేవలద్వారా ఇంటివద్దే నగదు అందజేత.

ఆలయాల ప్రసాదాల సర్వీసు.

గోదావరి జలాలు అందజేసే సర్వీసు. 

పెట్టుబడి పథకం, టైం డిపాజిట్‌, 

సుకన్య సమృద్ధి ఖాతా, 

పోస్టల్‌ లైఫ్‌ ఇన్సూరెన్స్‌, 

నెలవారీ ఆదాయం వంటి పథకాలు, 

ఉపాధిహామీ వేతనాల పంపిణి

పాస్ పోర్ట్ సేవలు 

కిసాన్ వికాస్ పత్ర (కేవీపీ)

ప్రధాన మంత్రి జీవనజ్యోతి బీమా యోజన (పిఎంజెజెబివై)

ప్రధాన మంత్రి సురక్ష బీమా యోజన (పిఎంఎస్ బివై)

అటల్ పెన్షన్ యోజన (ఏపివై)

సీనియర్ సిటిజన్ సేవింగ్స్ స్కీమ్ (ఎస్ సి ఎస్ ఎస్)

పోస్టాఫీసు రికరింగ్ డిపాజిట్ ఖాతా (అర్ డి)

ఇండియన్ పోస్ట్ పేమెంట్ బ్యాంకు (ఐ పి పి బి) సేవలు:

సాధారణంగా నగదు తీసుకోవాలంటే బ్యాంకులు లేదా ఏటీఎం కేంద్రాలకు వెళ్లాల్సి ఉంటుంది. ఇండియన్ పోస్ట్ పేమెంట్ బ్యాంక్ (ఐ పి పి బి) అకౌంట్ ఉన్నవారు ఎక్కడికీ వెళ్లకుండా ఇంటివద్దే  నగదు పొందేందుకు ఈ సేవను ప్రారంభించింది. పోస్టాఫీసు ద్వారా 5000 నగదును పోస్ట్‌మ్యాన్ స్వయంగా ఇస్తారు. మీకు ఐ పి పి బి ఖాతా ఉంటే మరియు దానిలో 2000 బ్యాలెన్స్ ఉంటే, ఈ సేవలు ఉచితంగా అందించబడతాయి.

ఆధార్ సేవలు:

5 ఏళ్ల పిల్లలకు ఆధార్ నమోదు చేసుకోవాలిసినవారు ముందుగా సమీపంలోని పోస్టాఫీసుకు తెలియజేసినట్లైతే తపాలా శాఖ వారు మీ ఇంటివద్దకు వచ్చి ఎలాంటి సర్వీస్ చార్జీలు లేకుండా ఆధార్ నమోదు చేసుకుంటారు. 5 సంవత్సరాల పిల్లలకు పూర్తిగా ఉచితంగా సేవలందిస్తారు.

టెలిగ్రామ్ సేవలు:

1850లో ప్రారంభించిన టెలిగ్రామ్‌ సేవలు, భారతదేశంలో, ఇది 163 సంవత్సరాల సుదీర్ఘ కాలం పాటు ప్రజలకు సేవలందించడం గొప్ప విషయం. ల్యాండ్ ఫోన్‌లు ఉనికిలోకి రాకముందు చాలా మంది భారతీయులకు టెలిగ్రామ్ అత్యంత వేగవంతమైన సమాచారాన్ని అందించింది. టెలిగ్రామ్ ద్వారా మొదటి కమ్యూనికేషన్ 1850లో కోల్‌కతా మరియు ప్రధాన నగరానికి 50 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న డైమండ్ హార్బర్ మధ్య జరిగింది. టెలిగ్రాఫ్‌ను శామ్యూల్ మోర్స్ కనుగొన్నారు. టెలిగ్రామ్ సందేశాలను పంపడానికి ఉపయోగించే కోడ్ అయిన మోర్స్ కోడ్ అతని పేరు మీద పెట్టబడింది. వైర్లను అనుసంధానించడం ద్వారా ప్రసారం చేయబడిన విద్యుత్ సంకేతాలను ఉపయోగించి సందేశాలు అందించబడ్డాయి. టెలిగ్రామ్ సేవలను జులై 15 2013న రద్దు చేశారు.

వీటిపై ప్రత్యేక దృష్ఠి సారించాల్సి ఉంది:

• మీసేవా కేంద్రాల్లో అందిస్తున్న సేవలను పోస్టాఫీసుల్లో కూడా ప్రవేశపెడితే ప్రజలకు పోస్టల్ సేవలపై అవగాహన కలిగే అవకాశం ఉంది. అంతేకాకుండా అగ్రిమెంట్ పేపర్స్ పోస్ట్ ఆఫీసుల ద్వారా అందించడం మరియు డి టి డి సి కొరియర్, ప్రవైట్ కొరియర్ సంస్థల సేవలకంటే మెరుగైన సేవలను అందించే విధంగా కార్యాచరణ ప్రణాళికను రూపొందించాలి.
• పోస్టల్ పథకాల గురుంచి తగిన ప్రచారం మరియు ప్ర‌జ‌ల‌కు ప్రత్యేక అవ‌గాహ‌న కల్పించినట్లయితే పోస్టల్ డిపార్ట్మెంట్ తిరిగి పునర్వవైభవం సంతరించుకునే అవకాశముంది.

కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు పాత విధానాలకు స్వస్తి చెప్పి శాస్త్ర, సాంకేతిక సహాయంతో నూతన విధానాలను అనుసరిస్తూ పట్టణాలు మరియు గ్రామాల అభివృద్ధికి పెద్ద పీట వేస్తూ పనిచేస్తున్నాయి. అయినప్పటికీ ప్రజలకు మరింత చేరువగా పోస్టల్ పథకాల సేవలను అందించాలిసిన అవసరం ఇంకా ఎంతో ఉంది.  

వ్యాసకర్త 

కోట దామోదర్ 

మొబైల్: 9391480475